lieve vrouwe bedstro

lieve vrouwe bedstro

KLIK op een foto om hem groter te bekijken.

KLIK op een foto om hem groter te bekijken.

zondag 25 september 2016

Salsa uit de moestuin

mmm... lekker veel tomaatjes uit de moestuin...
Salsa maken dus!

hoe?
simpeler kan niet, men neme:

  • 2 rijpe tomaten
  • een halve (rode) ui
  • 1 teentje knoflook
  • 5 gr peterselie
  • limoen (citroen) 
  • vers pepertje
  • peper en zout

  • Snij de tomaten in zo klein mogelijk blokjes.
  • Snipper de ui en het pepertje (zonder zaadjes) fijn en pers het teentje knoflook.
  • Hak de peterselie fijn.
  • Meng alles door elkaar en maak de salsa op smaak met wat peper en zout en wat limoen(citroen)sap.

    lekker met tortilla chips!!

zaterdag 17 september 2016

De stokroos, wat een beauty!!

Wat zijn ze toch mooi! 
 
Met rijen tegelijk en in allerlei kleurtjes, van peach-gelig tot rose-rood: stokrozen. 

In het Latijn heet de Stokroos - Alcea Rosea. Ze groeit makkelijk en komt dan ook in vele tuinen voor. De bijen, wespen en hommels zijn er dol op.

De stokroos is een tweejarige plant die je zelf eenvoudig kunt opkweken uit zaad. Als je het rijpe zaad zaait in augustus/september, kan de plant, afhankelijk van het weer, het volgende jaar al bloeien. Zaai je de zaden in de lente, dan zal alleen het blad zich ontwikkelen en moet je nog een jaartje geduld hebben.
Ze groeit op zandgrond en kan goed tegen droogte. 
Even wat stoeptegels er uit doen en dan heb je al plaats voor de stokroos.
Geef de stokroos een zonnige plaats en knip de uitgebloeide bloemstengels af.

De stokroos is schitterend om te zien maar wat kun je er nog meer mee?

De stokroos heeft schijnbaar een ontstekingsremmende werking en ze zeggen dat het onder andere werkt tegen: bronchitis, keelontsteking, darmontsteking en blaasontsteking.
Een extract gemaakt van de wortel van de stokroos ook nog eens goed zijn voor de werking van je nieren.
De bloem is eetbaar, dus deze kun je zeker gebruiken om je eten mee te versieren.

Van de bijna geurloze bloemen van de stokroos (Alcea rosea) kan een thee gezet worden die je kunt drinken bij hoest en bronchitis. De bloemen werken namelijk bij slijm in de luchtwegen. Het maakt niet uit welke kleurvariatie je neemt.

Hier een thee receptje:
Was de bloemen goed in een waterbadje.
Laat de kontjes lekker zitten deze helpen juist mee in de werking van de thee.
Doe 3 Stokroos Bloemknoppen in een grote beker of glas en giet er dan heet water op. Laat dit 5 minuutjes intrekken en haal dan de bloem eruit.
Drink dan de thee op.
Het is een zeer veilig kruid, je kan er drie kopjes per dag van drinken. De bloemen kun je ook drogen en aan je eigen theemengsel toevoegen voor wat extra kleur.
stokroos bloemen aan het drogen...
De slijmstoffen in de bloemen hebben niet alleen een verzachtende werking op de slijmvliezen van mond, keel, maag en darmen, maar ook op de slijmvliezen waar ze niét direct mee in contact komen zoals de luchtwegen. Er vormt zich een dun slijmlaagje die het rauwe gevoel bij bronchitis kan verlichten, de hoestprikkel kan verminderen en de genezing van het onderliggend slijmvlies bevordert.

De stokroos is nauw verwant aan heemst en kaasjeskruid, die een soortgelijke werking hebben.

De Stokroos geeft ontspanning. Niet alleen lichamelijk,maar ook geestelijk. Het helpt emoties te verwerken en geeft traumatische gebeurtenissen een plaats.
De zachte kleur van de stokroos zorgt dat alles lichter aanvoelt. Het maakt je hart open. Stokroos zorgt voor verwerking en zorgt dat je weer een licht gaatje ziet.







appels appels appels

Afgelopen herfst hebben we de appelboom eens goed gesnoeid en dit jaar zijn we beloond met heel veel appels!
Helaas zijn ze heel zuur...
In de appeltaart zijn ze wel lekker...maar na 2 appeltaarten waren er nog heel veel over!
En ik kan niet aan de gang blijven met appeltaart...
Ik heb vandaag dus maar eens appelmoes gemaakt; zonder suiker natuurlijk want dat wil ik zoveel mogelijk vermijden.
Het is verbazend simpel.

Wat heb je nodig:
  • 1 kg appels
  • 1 tl kaneel
  • water
  • te zuur? voeg dan wat Stevia toe i.p.v. suiker
Bereiden:
Schil de appels, snij in parten en verwijder het klokhuis.
Doe de appels in een pan, voeg een bodempje water toe en een flinke theelepel kaneel.
Breng het water aan de kook en laat de appels tot moes koken.
Laat even afkoelen en gebruik de staafmixer om een gladde moes te maken.
Wil je liever een appel compote, dat kan natuurlijk ook. Je hoeft dan geen staafmixer te gebruiken, je appelmoes is gelijk klaar voor gebruik.
(eventueel wat Stevia toevoegen voor meer zoet)

Om de appelmoes te bewaren heb je een (aantal) glazen pot(ten) nodig. Zorg dat de pot goed schoon is, en helemaal droog. Schep de lauwwarme appelmoes in de pot, draai het deksel stevig op de pot en zet de pot op zijn kop weg. De appelmoes is zo zeker een aantal weken houdbaar!
Natuurlijk kun je de appelmoes ook heel goed invriezen!

heel veel appels!



woensdag 7 september 2016

Heermoes is meer dan een woekeraar!

Heermoes (Skeletkruid / Akkerpaardestaart / Lat. Equisetum arvense, Engels: Horsetail) wordt door menig tuinbezitter als zeer irritant ervaren omdat het enorm kan woekeren en bijna niet weg te krijgen is! Heermoes is één van de oudste planten op aarde, het kwam al in het Carboon voor (350-250 miljoen jaar geleden). Een echte overlever en een heel bijzonder plantje dus!
Omdat het een woekeraar is, is het verstandig om hem niet in je tuin te zetten maar deze in het wild te oogsten. 


Heermoes heeft gelede stengels, waarbij op de knopen een krans van eveneens gelede zij-takjes staat.
Net zoals varens, wolfsklauwen en mossen plant Heermoes zich voort door middel van sporen. Bij heermoes bevinden de sporendoosjes (sporangioforen) zich bovenaan bladgroenloze, bruinachtig-beige onvertakte stengels, die je in het vroege voorjaar ziet opduiken. Nadat de sporen gerijpt en uitgezaaid zijn sterven de fertiele stengels af, en duiken de bekende groene ‘dennentak-achtige’ stengels op.



In Nederland komen verschillende soorten Heermoes voor, maar de meeste daarvan zijn minstens licht giftig. Enkel heermoes (Equisetum arvense) mag medicinaal worden toegepast, en het is dus belangrijk om heermoes in elk geval te kunnen onderscheiden van de soorten die (ook) algemeen voorkomen, zoals lidrus (E. palustre) en holpijp (E. fluviatile). Ook het onderscheid met schaafstro (E. hyemale) kan hier en daar belangrijk zijn, omdat deze zeldzame paardenstaart plaatselijk toch talrijk kan voorkomen.

Het is dus belangrijk de plant met zekerheid te kunnen herkennen.
Je kijkt daarom naar volgende kenmerken:
Bij de goede Heermoes zit de bloeiaar (het sporendoosje) nooit aan de groene plant, maar aan een bladgroenloze bloeistengel die in het begin van de lente te vinden zijn. 

Lidrus daarentegen heeft zijn bloeiaren bovenaan zijn groene stengels.
Een Heermoes in een zeer vochtig gebied (bv moeras) zal meestal lidrus zijn en kun je ds beter laten staan.


Heermoes is zeer mineraalrijk en bevat vooral silicium, kalium, calcium, magnesium, ijzer, zink en selenium. Ook bevat het vitamine C, provitamine A, B1, B2 en B3. Heermoes is een weerstandkruid.
Heermoes werkt volgens zeggen op de volgende kwalen geneeskrachtig in de vorm van een voetbad, als kompres of als zalf: slechte nagels, fistels, zweetvoeten, schimmelinfectie, zwemmerseczeem en wintertenen.
Heermoes
herstelt, versterkt en versoepelt: skelet, kraakbeen, pezen, gewrichtsbanden, huid, haar, nagels.
Heermoes stimuleert de aanmaak, het herstel en de souplesse van bindweefsel. Het kiezelzuur, de flavonoíden en saponinen zijn verantwoordelijk voor deze bindweefselversterkende werking. Alles wat met bindweefsel te maken heeft: kraakbeen, pezen, gewrichtsbanden, huid, haar en nagels, wordt elastischer. Het verouderingsproces wordt in zijn algemeenheid afgeremd.
Heermoes doet wonden sneller genezen. 


De olie en de zalf worden gemaakt van het hele kruid:
  • Verzamel Heermoes op een schone plaats
    • Droog het voordat je het gebruikt: niet gedroogde kruiden bevatten veel water waardoor je olie eerder kan gaan bederven.
  • knip het in stukjes en doe het in een schone pot ( ¾ vol )
  • vul de pot met een biologische olie (olijfolie, zonnebloemolie o.i.d.)
  • laat de pot minstens 8 weken staan in de zon ( bv. de vensterbank)
  • schud of roer regelmatig
  • zeef de olie door een fijne doek of zeef ( ik gebruik een lege theezak)
  • bewaar de olie in een afgesloten donkere fles
  • of maak er zalf van:
    – warm de heermoes-olie au bain marie op
    voeg bijenwas toe en warm het langzaam op.
    – voeg een paar druppels lavendel-olie toe voor de geur
    – wanneer de bijenwas gesmolten is, schenk je de vloeibare zalf in een potje.
    – Laat de zalf afkoelen. De zalf is dan klaar voor gebruik.
    Of:
    De bijenwas in een pan au-bain-marie verwarmen tot het smelt. Als de bijenwas gesmolten is de kruidenolie al roerend toevoegen. Als er een mooie gelijkmatige vetmassa is ontstaan, de pan uit het waterbad nemen. Nog even goed roeren. Dan een uur laten rusten, nogmaals doorroeren en m.b.v. een spatel in kleine potjes doen.



    Bovenstaande methode is het beste en geeft de krachtigste olie maar wil je geen 8 weken wachten? Dan kun je deze snellere maar ingewikkeldere methode proberen:

    100 gram gedroogde kruiden of 200 gram verse kruiden
    4 dl plantaardige olie (ik gebruik biologische zonnebloemolie)


    Makkelijker de juiste verhouding afmeten:
    neem een pot en vul deze voor 3/4 met kruiden, vul hem voor de rest met olie...
     
    • Breng eerst een pan met water aan de kook en zet het vuur lager. 
    • Plaats hierboven een kleinere pan of schaal.
    • Doe daar de plantaardige olie en de kruiden in en sluit alles goed af met een deksel. 
    • De olie en kruiden worden au bain marie verwarmd. De olie komt dus nooit in direct contact komt met de warmtebron. 
    • Nadat de olie en kruiden goed verwarmd zijn, moet het mengsel minimaal 2 uur blijven staan zodat het kan afkoelen. 
    • Hierna filter je de olie door een doek of filter in een schone kom. 
    • Verwijder nu het gebruikte kruid en herhaal het hele proces met verse kruiden, zodat de olie twee keer zo krachtig wordt. 
    • Doe de olie het liefst in donkere, glazen potten en bewaar deze op een donkere plaats. 
    • Zet de naam van de olie en de datum van bereiding op de flessen.

weetjes:

Equisetum is een apart plantje dat door zijn bloei- en groeiwijze veel belangstelling trekt. De wortelstok zit diep in de grond en vormt in het voorjaar roodachtige stengels. Na enkele weken komen onvruchtbare, groene stengels boven de grond die zich vertakken en een pluimachtig uiterlijk krijgen. Bij de boeren is deze plant niet zo geliefd: de wortel zit zo diep in de grond dat de plant haast niet te verwijderen is. Hij heeft dan ook de scheldnaam “akkerpest” gekregen. Andere namen voor de plant zijn “heermoes” of “paardenstaart”. Heermoes houdt van vochtige en leemachtige grond. Zo kijkend naar de plant valt meteen het “rechte” en “fiere” karakter van de plant op. Hij is zo taai dat de handen kapot gaan als men probeert de plant er zo even uit te trekken. Hoe sterk en ook ruw die stengels zijn, blijkt uit het feit dat men vroeger de stengels gebruikte als schuurmiddel! De naam zou afkomstig kunnen zijn van de Latijnse woorden “equis” (paardenstaart) en seta (borstel/ staart). De Nederlandse naam is afgeleid van de woorden “herde” (kudde) en “moos” (mos) en verwijst naar het massaal op elkaar groeien van de plant in “kudden” mos.



Heermoes is eigenlijk een prehistorisch botanisch overblijfsel, nauw verwant aan de bomen die tijdens het Carboon -270 miljoen jaar geleden- groeiden. Deze bomen zijn de bron van steenkoollagen. In de Romeinse tijd gebruikte men heermoes als groente, dierenvoedsel en geneesmiddel. De oude Grieken pasten de plant als wondgeneesmiddel toe. In de volksgeneeskunde benutte men de plant vooral bij aandoeningen van nieren, blaas en urinewegen, als bloedstelpend middel, als gorgeldrank bij keelpijn of -toegevoegd in badwater- bij etterende wonden, huidzweren en huiduitslag. Daarnaast gebruikten de mensen heermoes bij botbreuken en weefselontstekingen om het genezingsproces te versnellen. Ook werd het aanbevolen als middel voor gezonde ogen, haren, nagels en huid. Chinese artsen schrijven de Equisetum hiemale voor bij oogklachten, dysenterie, griep, zwellingen en aambeien.


Toepassingen in de (moes)tuin:
Ik kan me voorstellen dat je niet echt blij bent wanneer heermoes in je (moes)tuin opduikt. Maar wanneer je het kruid in flinke hoeveelheden ter beschikking hebt, kan je maar beter van de nood een deugd maken.
Zoals gezegd, is heermoes een erg mineraalrijk kruid. Heel wat planten doe je een erg groot plezier met een extra gift aan mineralen, dus het mulchen met de afgesneden groene heermoesstengels is nog zo’n gek idee niet.
Bekender is de toepassing van heermoes als gier: Je laat een kilo groene heermoesplanten trekken in een emmer met 10 liter water, en dat gedurende een dag of tien. (Hou het goedje afgedekt: het gaat gisten en walgelijk ruiken!) Daarna kan je het (bij voorkeur verdund) gebruiken als een vloeibare meststof, of je besproeit er bijvoorbeeld door luis aangetasten planten mee. De zwarte luizen op onze tuinbonen gingen in elk geval vlot op de loop.
In plaats van een ‘gier’ kan je ook gewoon een afkooksel maken van dezelfde hoeveelheden plant en water, dat je gedurende drie kwartier laat sudderen. Gebruik dit dan als vloeibare meststof.

Heermoes bevat veel mineralen die goed zijn voor de composthoop en voor de grond waarop je heermoes laat verteren. Heermoes haalt de mineralen zeer diep vanuit de grond naar boven. Maar heermoes geeft wel het signaal dat er iets mis is met de grond. (Misschien groeit heermoes weelderig op grond die arm is aan mineralen in een poging zoveel mogelijk mineralen naar boven te halen om het evenwicht te herstellen.) Daarom is het goed om de heermoes die je uittrekt ter plekke te laten liggen. Het vergaat en aangezien de groene stengel onvruchtbaar is, is er geen probleem wat betreft uitzaaien.

zaterdag 3 september 2016

Sambal met pepers uit eigen tuin

Ik heb een leuke oogst rode pepers en tomaatjes!
lekker dus even een paar potjes sambal maken...

Ingrediënten:
  1. 500 gram pepers
  2. 2 tomaten
  3. ketjap
  4. 3 tenen knoflook
  5. 2 uien
  6. sap van 1 citroen
  7. lege schone potjes
Aan het werk:
  1. Maak de pepers schoon, haal de zaden eruit en hak ze grof. (draag handschoenen!)
  2. Snij de uien en tomaten in stukken en pers de knoflook.
  3. Doe alles in de keukenmachine en maal dit tot een redelijk fijne massa.
  4. Verwarm een beetje olie in een pan en doe je mengsel hierin.
  5. Citroensap en een flinke scheut ketjap toevoegen.
  6. Laat de sambal zo ongeveer een half uur pruttelen.
  7. Breng een pan met water aan de kook.
  8. Pak de potjes waarin je de sambal wilt doen. Laat deze even in het kokende water liggen.
  9. Haal ze eruit en vul de potjes vervolgens met de sambal.
  10. Zet ze omgekeerd (op de deksel dus) om af te koelen.
  11. Bewaar de sambal in de koelkast. 
  12. Tip: wanneer je de sambal in potjes doet zorg er dan voor dat er altijd een laagje olie overheen gaat hierdoor kan er minder zuurstof bij je sambal zodat de sambal veel langer houdbaar blijft.